“Het mooiste moment van mijn werk? Dat is wanneer iemand zegt: ‘Ik voel me hier echt thuis.’”

Lisa hoeft er niet lang over na te denken. Als zorgmedewerker ziet ze iedere dag hoe bewoners na verloop van tijd hun draai vinden. “Verhuizen naar een woonzorglocatie is een grote stap. Mensen laten een huis achter vol herinneringen. Dan is het belangrijk dat ze hier opnieuw een plek kunnen creëren die echt als thuis voelt.”

Dat begint volgens Lisa met iets heel eenvoudigs. Bewoners richten hun appartement in met hun eigen meubels, foto’s en persoonlijke spullen. “Als je bij iemand binnenloopt, zie je meteen wie er woont. Geen appartement is hetzelfde. Dat maakt dat mensen zich sneller thuis voelen.”

Zorg die aansluit op het dagelijks leven

Volgens Lisa zit het verschil vaak in de kleine momenten. “We proberen de zorg zoveel mogelijk onderdeel te laten zijn van het gewone leven. Tijdens de medicatieronde maak je even tijd voor een praatje. Of je loopt samen naar de woonkamer voor een kop koffie, in plaats van alles op de kamer af te handelen. Dat zijn misschien kleine dingen, maar voor bewoners betekenen ze veel.”

Iedere bewoner heeft daarbij zijn of haar eigen wensen en gewoonten. De één vindt het prettig om vaste structuur te hebben, terwijl de ander juist graag zelf bepaalt hoe de dag eruitziet. “Wij kijken niet naar wat voor ons het handigst is, maar naar wat bij iemand past. Alles mag, niets moet.”

Ook naasten voelen zich welkom

Een thuisgevoel ontstaat niet alleen voor bewoners, maar ook voor hun familie en vrienden. Naasten blijven onderdeel van het dagelijks leven en zijn altijd welkom voor een kop koffie, een wandeling of een gezamenlijke maaltijd.

“Familieleden zeggen regelmatig tegen ons dat het hier helemaal niet voelt als een zorglocatie,” vertelt Lisa. “Dat vinden we heel bijzonder om te horen. Ze lopen hier net zo gemakkelijk binnen als vroeger thuis en voelen zich echt betrokken bij het leven van hun naaste.”

Je eigen plek vinden

Natuurlijk is het wennen wanneer iemand verhuist naar een nieuwe omgeving. Toch ziet Lisa vaak dat bewoners al snel hun eigen ritme vinden. Ze leren andere bewoners kennen, sluiten aan bij activiteiten die ze leuk vinden of kiezen juist bewust voor rust. “Iedereen doet dat op zijn eigen manier. Wij sluiten daarop aan en geven mensen de ruimte om zichzelf te blijven.”

Als Lisa één reactie zou moeten kiezen die haar werk samenvat, hoeft ze daar niet lang over na te denken. “Laatst zei een bewoner tegen me: ‘Fijn dat ik hier gewoon mezelf kan zijn.’ Dat is precies waar we het voor doen. We bieden zorg en ondersteuning wanneer dat nodig is, maar vooral een omgeving waar mensen zich thuis voelen en hun leven kunnen blijven leiden op hun eigen manier.”