“Ik wil niet achter de geraniums zitten. Ik wil gewoon onderdeel blijven van het leven.”

Ria (84 jaar) woonde jarenlang met haar man in hun vertrouwde huis. Na zijn overlijden werd het stil. De dagen voelden leger en de vanzelfsprekende momenten van contact verdwenen. Daarnaast ging haar gezondheid achteruit en was er niemand in huis om haar in de gaten te houden. Haar dochter Leonie vertelt hoe Ria en zij als familie het leven in de zorgvilla ervaren.

“Na het overlijden van mijn vader merkte mijn moeder pas hoeveel van je dag eigenlijk uit kleine dingen bestaat. Samen koffie drinken, even vertellen wat je die dag had meegemaakt, samen boodschappen doen. Ineens was dat allemaal weg. Het huis was hetzelfde, maar het voelde heel anders.”

Toch wilde Ria haar zelfstandigheid en haar sociale leven niet zomaar opgeven. De stap naar de zorgvilla bleek voor Ria een nieuwe start. Zij kwam weer onder de mensen en er was weer leven om haar heen. Hier is altijd wel iemand die voor haar klaarstaat. Een medewerker die even vraagt hoe het met haar gaat, een medebewoner met wie ze een kop koffie drinkt of iemand die gewoon even naast haar komt zitten voor een praatje. “Je merkt dat mensen hier naar haar omkijken.

Ook wij als familie voelen ons hier welkom. Ik kom regelmatig langs en schuif soms gezellig aan bij een activiteit. “We drinken samen koffie, maken een praatje en soms doe ik gezellig mee met wat er georganiseerd wordt of schuif aan bij het diner. Dat kan hier gelukkig allemaal”

Voor mij als dochter geeft dat een gerust gevoel. Ze weet dat haar moeder niet alleen is en dat er mensen om haar heen zijn. Tegelijkertijd blijft de familie een vanzelfsprekend onderdeel van Ria’s dagelijks leven.

En dat leven speelt zich niet alleen binnen de muren van de zorgvilla af, er is ook veel verbinding met de buurt. Er zijn gezellige momenten met mensen uit de omgeving, zoals een buurt barbecue of een ochtend waarop kinderen van de kinderopvang langskomen.

“Als die kinderen binnenkomen, verandert de hele sfeer. Ze zijn nieuwsgierig, maken een praatje en soms laten ze iets zien wat ze hebben gemaakt. Je ziet bewoners helemaal opfleuren. Ik vind het mooi dat verschillende leeftijden hier bij elkaar komen. Mijn moeder geniet heel erg van deze momenten.”

“Zij wilde niet achter de geraniums zitten wachten tot de dag voorbij was. Juist die verbinding met de buitenwereld is voor mijn moeder belangrijk. Ze wil niet het gevoel hebben dat haar wereld kleiner wordt nu ze ouder wordt en meer zorg nodig heeft.“ Haar familie, haar interesses en haar omgeving blijven onderdeel van haar dagelijks leven.

Voor Ria heeft haar nieuwe woonplek daardoor niet alleen gezorgd voor meer veiligheid en ondersteuning, maar ook voor een gevoel van verbondenheid.